عسل زنده و عسل مرده به گوشتان خورده؟

عسل چگونه مرده و زنده می شود؟

عسل مرده و زنده اصطلاحی است که به عسل فرآوری شده و خام گفته می شود.

عسل زنده مانند انسان زنده است. یعنی نسبت به گرما و سرما از خود واکنش نشان می دهد.

بعضی از عسل ها زودتر شکرک می زنند و بعضی از عسل ها دیرتر. مثلا عسل کناره و سدر که در جنوب ایران برداشت می شود حدود یک سال زمان می برد تا شکرک بزند.

ولی عسل جعفری چند روز بعد از برداشت شکرک می زند. این اتفاق هیچ ربطی به طبیعی بودن یا تقلبی بودن ندارد.

برای مثال اگر در جعبه خرما، خرما را روز در جای گرم نگه داریم و سپس در یخچال بگذاریم و دوباره از یخچال بیرون بیاوریم می بینیم کف جعبه خرما شکرک زده است.

کسی در خرما شکر نریخته است بلکه این فعالیت کاملا طبیعی است.

شکرک زدن عسل دلیل بر تقلبی بودن آن نیست و این کار یک فعالیت کاملا طبیعی است.

عسل زنده عسلی است که به آن هیچ گونه حرارتی داده نمی شود.

در مقابل عسل مرده، عسلی است که بعد از برداشت ، به آن گرما داده می شود و تا عسل رقیقی به دست بیاید.

حرارت دادن به عسل

حرارت به عسل باعث از دست دادن عطر و طعم اصلی آن می شود. اگر هم خواسته باشیم به آن حرارت بدهیم باید کمتر از 40 درجه باشد.

عسل طبیعی یا همان عسل زنده دارای آنزیم های اینوتاز، دیاستاز و گلوکز می باشد. حرارت 40 درجه این آنزیم ها را غیر فعال می کند و حرارت 50 درجه آنزیم های مفیدی که پزشکان آن را توصیه می کنند را از بین می برد.

با این حال در فرایند پاستوریزه کردن آن، 60 تا 70 درجه حرارت به آن داده می شود تا تخمیرو شکرک نزند این کار نه تنها آن را بهتر نمی کند بلکه آنزیم های آن را نیز از بین می برد. این کار فقط باعث شفافیت و یک دست نشان دادن عسل می شود.

اگر هم خواسته باشیم به آن حرارت بدهیم باید خیلی سریع آن را گرم و سریع سرد کنیم تا خواص آن بیشتر باقی بماند.